▼

21/12/2017

21 de dezembro - São Tomé, Apóstolo

“Mihi autem nimis honoráti sunt amíci tui, Deus: nimis confortátus est principatus eórum.”


Duplo de II classe – Param. vermelhos

São Tomé, chamado Dídimo (que significa gêmeo), era um galileu rude, mas de coração sincero e ardente. Gozou de grande familiaridade com o Salvador, o qual o constituiu apóstolo (Intr., Gr., Al,) e fundamento da Igreja (Ep.). É conhecido pela sua incredulidade na Ressurreição de Jesus, merecendo dele uma solene repreensão. Tomé pediu-lhe perdão, protestando sua fé com as palavras que se tornaram célebres: “Meu Senhor e meu Deus!” (Ev., Com.). Anunciou o Evangelho aos Partos, aos Medos, aos Persas e a outros povos do Oriente, chegando até à Índia (Of.), onde o rei condenou-o à morte, sendo transpassado por lanças.
Honremos a São Tomé e sejamos-lhe reconhecidos pela sua pregação e pelos seus exemplos. Imitemo-lo na profissão íntegra da fé cristã com as obras (Or.), desprezando o mundo e suas vaidades e aspirando sempre às alegrias puras da virtude.
* Nota do blog: “Conta São João Damasceno, que durante o Concílio de Calcedônia, o imperador Marciano e a imperatriz Pulquéria pediram o corpo de Nossa Senhora a Juvenal (422 – 458), bispo de Jerusalém e primeiro Patriarca da cidade.

O Patriarca respondeu que, Ela morreu rodeada de todos os Apóstolos, salvo São Tomé, que chegou com alguns dias de atraso.
O retardatário São Tomé teria pedido a São Pedro para ver o túmulo e constatou que o mesmo estava vazio. Nesse momento, ao levantar suas vistas para o céu, Tomé viu Nossa Senhora na Glória, que, sorridente, desatou o cinto e lançou-o em suas mãos como símbolo de maternal bênção e proteção.

Segundo outras versões, Santo Tomé, que chegara atrasado, só viu a Assunção de longe. Teria sido um castigo por ele ter duvidado da Ressurreição. Mas um castigo moderado pela misericórdia de Nossa Senhora que lhe teria feito, à distância, o dom de seu cinto”.
- O miraculoso reconhecimento do cinto de Nossa Senhora

Introitus 
Ps 138:17.
Mihi autem nimis honoráti sunt amíci tui, Deus: nimis confortátus est principatus eórum.
Ps 138:1-2
Dómine, probásti me et cognovísti me: tu cognovísti sessiónem meam et resurrectiónem meam.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. Amen
Mihi autem nimis honoráti sunt amíci tui, Deus: nimis confortátus est principatus eórum.
Oratio 
V. Dóminus vobíscum.
R. Et cum spiritu tuo.
Orémus.
Da nobis, quǽsumus, Dómine, beáti Apóstoli tui Thomæ sollemnitátibus gloriári: ut eius semper et patrocíniis sublevémur; et fidem cóngrua devotióne sectémur.
Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. 
R. Amen.
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Ephésios: Ephes 2:19-22
Graduale 
Ps 138:17-18.
Nimis honorati sunt amíci tui, Deus: nimis confortátus est principátus eórum.
V. Dinumerábo eos, et super arénam multiplicabúntur. Allelúia, allelúia
Ps 32:1
Gaudéte, iusti, in Dómino: rectos decet collaudátio. Allelúia.
Evangelium: Ioann 20:24-29
Offertorium 
V. Dóminus vobíscum. 
R. Et cum spíritu tuo. 
Orémus
Ps 18:5
In omnem terram exívit sonus eórum: et in fines orbis terræ verba eórum.
Communio 
Ioann 20:27
Mitte manum tuam, et cognósce loca clavórum: et noli esse incrédulus, sed fidélis.
Postcommunio 
S. Dóminus vobíscum.
R. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Adésto nobis, miséricors Deus: et, intercedénte pro nobis beáto Thoma Apóstolo, tua circa nos propitiátus dona custódi.
Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. 
R. Amen.


Missal Romano Quotidiano – Latim/Português – Edições Paulinas 1959

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Diga o que você realmente quer dizer, com sinceridade, mas não com maldade. Todo comentário é moderado.